ผมเฝ้าคิดเสมอว่าการที่เราเรียนรู้ทางด้านเทคโนโลยีจะทำให้เราสามารถสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ โดยผ่านการเรียนรู้ทางด้านวิศวกรรมที่ผมเรียนมา แต่พอมาพบกับโลกแห่งความเป็นจริงแล้วทำให้ผมคิดได้ว่าเทคโนโลยีไม่ใช่ทั้งหมดในงานประดิษฐ์วิศวกรสามารถประดิษฐ์สิ่งใหม่ๆ ขึ้นมาบนโลกนี้ได้ตามความรู้และความสามารถ แต่การนำไปใช้งานได้จริงนั้นคนละเรื่อง ยกตัวอย่างเช่นผมสร้างรถยนต์ไร้คนขับได้สำเร็จ แต่การใช้งานคุณต้องนั่งตรงที่คนขับ และสวมแว่นตาไฮเทคที่เชื่อมภาพที่ตาเห็นเข้ากับสมองของรถยนต์ และหากเป็นเช่นนั้นผมไม่แน่ใจนักว่าจะมีใครซื้อรถยนต์คันนี้หรือไม่ ในเมื่อสุดท้ายคุณไม่สามารถที่จะนั่งอ่านหนังสือพิมพ์สบายๆ หรือว่าเล่นเกมส์บนรถยนต์ไร้คนขับได้เลย เนื่องจากข้อจำกัดในการใช้งานของมัน

ดังนั้นจริงๆ แล้วเรื่อง Art เป็นเรื่องสำคัญในงานประดิษฐ์อย่างหลีกเลี้ยงไม่ได้ เราไม่สามารถที่จะประดิษฐ์อะไรก็ตามดังใจเราคิด แล้วไม่คำนึงถึงการใช้งานของมัน( How it work) เพราะการใช้งานคือสิ่งที่ผู้ใช้สัมผัส ไม่ใช่เทคโนโลยีเบื้องหลังที่ขับเคลื่อนมัน ดังเปรียบได้เหมือนเทคโนโลยีคือหัวใจของงานประดิษฐ์ Art คือจิตวิญญาณของมัน

ผมหวังและคาดหวังอย่างสุดหัวใจว่า งานประดิษฐ์ชิ้นต่อไปของผมจะต้องเต็มไปด้วยเทคโนโลยีที่ล้ำสมัย ผสมด้วยกลิ่นอายแห่งงานศิลปะ

Comment

Comment:

Tweet